BC. മൂന്നാം നൂറ്റാണ്ടിലെ ഒരു ശില ശില്പം
മനു, മയാ, ത്വഷ്ട, ശില്പി, വിശ്വാഗ്ന എന്നിവരുടെ പിന്ഗാമികള് എന്നറിയപ്പെടുന്നത് ഇന്ന് ഭാരതത്തിലെ വിശ്വകര്മ്മ സമുദായം മാത്രമാണ്. എന്നാല് ലോകത്തുള്ള സകല മനുഷ്യരും ഭഗവാന്റെ സൃഷ്ടി തന്നെ ആണ്. ലോകതുണ്ടായിരുന്ന എല്ലാ സംസ്ക്കാരങ്ങളുടെയും തുടക്കം സിന്ധു നദിതട സംസ്ക്കാരം ആണെന്ന് പറയപെടുന്നു. ഇവയുടെ എല്ലാം അധിപര് ശില്പികളും കരകൌശല വിധക്തരും ആണ്. എന്നാല് ഇന്ത്യയിലെ ജാതി സമ്പ്രദായമാണ് വിശ്വകര്മ്മ എന്ന സമുദായം ഉണ്ടാവാന് കാരണം ആയത്. ഇന്ത്യയുടെ പുരാതന സംസ്ക്കരങ്ങളായ മോഹന്ജതാരോ ഹാരപ്പ സംസ്ക്കാരങ്ങള് നോക്കിയാല് ഇതു മനസ്സില്ആകും. അവിടെ ജാതി വ്യവസ്ഥയോ വിഗ്രഹ ആരാധനയോ ഉണ്ടായിരുന്നില്ല. ഏക ദൈവ ആരാധകരായിരുന്ന അവര് സ്വന്തം നഗരവും ഭവനവും മോഡി കൂട്ടുവാനും മറ്റും ശില്പവേലകള് ചെയ്തും കൃഷി ഒരു മുഖ്യ തൊഴിലാക്കിയവരും ആയിരുന്നു. ശില്പവേലകളില് അതി പ്രഗല്ഭര് ആയിരുന്നു എന്നു, ഇവരുടെ ചരിത്രം പറയുന്നു. അവിടെ ബ്രാഹ്മണനോ ശൂദ്രനൊ ക്ഷത്രിയനോ ഇല്ലായിരുന്നു. നമ്മുടെ വേദങ്ങള് നോക്കിയാല് മനസിലാവുന്നത് ഏക ദൈവത്തില് അധിഷ്ടിതമായ ഒരു ജനതയാണ് അന്ന് ഉണ്ടായിരുന്നത് എന്നാണ്. വേദങ്ങളില് പറയുന്ന അഗ്നി (തീ), ഇന്ദ്രന് (ഇടിമിന്നല്), വരുണന് (സമുദ്രം, ജലം), വായു (കാറ്റ്) തുടങ്ങിയവര് ദൈവങ്ങള് അല്ല മറിച്ച് ജനം ഭയപ്പെട്ടിരുന്ന ശക്തികള് മാത്രമായിരുന്നു. അതിനാല് അവരെ പ്രീതിപെടുതുവാന് മന്ത്രങ്ങള് ജപിച്ചു. ആരാധിച്ചു. അങ്ങനെ ചെയ്താല് ഇവ തങ്ങളുടെ അധീനതയില് ആകുമെന്നും അവര് വിശ്വസിച്ചു. ഋഗവേദത്തില് പരമ ശക്തനായ ഈശ്വരന് (സൃഷ്ട്ടാവ്) വിശ്വകര്മ്മാവ് തന്നെയാണ്. അദേഹത്തെ പ്രജാപതി എന്നും ഹിരണ്യഗര്ഭന് എന്ന പേരിലും പരാമര്ശിക്കുന്നു. യജുര്വേദം, ശുക്ലയജുര്വേദം, സ്കന്ദപുരാണം, ബ്രഹ്മാണ്ടപുരാണം, മത്സ്യപുരാണം തുടങ്ങിയവയിലെല്ലാം ഇതു തന്നെയാണ് ആവര്ത്തിക്കുന്നത്. പക്ഷെ കാലങ്ങളായി ആര്യവര്ഗ അധിനതയില് ആയിരുന്ന ഇവയില് വളരെ അധികം തിരുത്തലുകള് ഉണ്ടായിട്ടുള്ളതായി കാണാം. ആര്യവര്ഗ ആഗമനത്തിനു മുന്പ് തികച്ചും സമത്വത്തില് വിശ്വസിച്ചിരിന്നവരും വേദത്തില് വിശ്വസിച്ചിരുന്നവരും ആയിരുന്നു ഹിന്ദു ജനത (സിന്ധു നദിതടങ്ങളില് വസിച്ചിരുന്നവര് എല്ലാവരും ഹിന്ദുക്കള് ആണ് ). അതിനു ശേഷം അതായത് ആര്യ ആഗമനത്തിനു ശേഷം വേദങ്ങളെ മറന്ന്, പുരാണങ്ങളും അതിലെ കല്പിത കഥാ പാത്രങ്ങളെയും ആരാധിക്കാന് തുടങ്ങി അല്ലെങ്ങില് അങ്ങനെ വേണ്ടി വന്നു. ഹിന്ദു സംസ്ക്കാരവും ആര്യ സംസ്ക്കാരവും തികച്ചും വെത്യസ്തം ആയിരുന്നു. യഥാര്ത്ഥത്തില് ഹിന്ദു സംസ്ക്കാരം എന്നു പറയുന്നത് തന്നെ ആര്യവര്ഗ ആഗമനത്തിനു മുന്പ് ഉണ്ടായിരുന്നതാണ്. ആര്യന്മാരാണ് ഇവടെ ചാതുര്വര്ണ്യവും മറ്റും കൊണ്ടുവന്നത് എന്നു അറിയാമല്ലോ. വേദങ്ങളും മറ്റും എഴുതുകയല്ല മറിച്ച് തിരുത്തുകയാണ് ഉണ്ടായത്.
വേദ കാലത്ത് 5 എന്ന അക്കത്തിനു വളരെ പ്രാധാന്യം ഉണ്ടായിരുന്നു. ഉദാഹരണം സിന്ധു നദിക്കരക്ക് പഞ്ചാബ് (അഞ്ചു നദി) എന്ന പേര് വന്നത്. അഞ്ചു പേരടങ്ങുന്ന ഭരണ സംവിധാനമാണ് പഞ്ചായത്ത്, പിന്നെ പഞ്ചാംഗം, പഞ്ചവാദ്യം, പഞ്ച രക്ത്നം, പഞ്ചകര്മ, പഞ്ചഗവ്യം, തുടങ്ങിയവ ഇപ്പോഴും സുപരിചിതമായ വാക്കുകള് ആണ്. എന്നാല് ആര്യവര്ഗ ആഗമനത്തോടുകൂടി 5 -ഇന് പ്രാധാന്യം ഇല്ലാതായി. ഇവര് പഞ്ച എന്ന വാക്കിനു പകരം ചതുര് (4 ) എന്നു മാറ്റി. അഞ്ചു ശിരസുകള് ഉണ്ടായിരുന്ന വിശ്വകര്മ്മാവിനെ, നാല് ശിരസുള്ള ഉള്ള ബ്രഹ്മ്മവാക്കി. ബ്രാഹ്മവിന്ടെ ശരീരത്തില് നിന്നും നാല് വര്ണ്ണങ്ങള് ഉണ്ടാക്കി. പിന്നെ ചതുര് കാലങ്ങള്, ചതുര്ദിശകള്, ചതുര് കലകള് അങ്ങനെ എല്ലാം വെട്ടി കുറച്ചു. അങ്ങനെ "5 " അനുഭാവികള് പതിയെ പിന്തള്ളപെട്ടു. ബ്രാഹ്മവിന്ടെ ശക്തി കുറച്ചു കാട്ടുകയും അദേഹം അഹങ്കാരി ആണെന്നും ഉള്ള കഥകള് മെനയുകയും, ആര്യ സൃഷ്ടികളായ പരമ ശിവനും വിഷ്ണുവും വാഴ്തപെടുകയും ചെയ്തു. "സര്വ്വവും ബ്രഹ്മ സൃഷ്ടി" എന്നു പറയുന്നു എങ്കിലും ഭാരതത്തില് ബ്രഹ്മ ദേവ ക്ഷേത്രങ്ങള് വളരെ കുറവാണ് എന്നുള്ളതിന്ടെ കാരണവും ഇതാണ്.
ആദ്യം പറഞ്ഞത് പോലെ വിശ്വകര്മ്മാവ് പരമ ശക്തനായ ഈശ്വരന് ആണന്നു വേദങ്ങള് പറയുമ്പോള് വ്യാസ സൃഷ്ടിയായ മഹാഭാരതത്തില് പറയുന്നത് " വിശ്വകര്മ്മാവ് ആയിരകണക്കിന് കരകൌശലക്കാരുടെ ഗുരുനാഥനും ദേവകളുടെ മരപണിക്കാരനും ആണ്" എന്നാണ്. എത്ര വിചിത്രം അല്ലെ?
പരമ ശക്തനായ ഈശ്വരനെ മറന്ന് ആര്യന്മാരുടെ സാങ്കല്പിക സൃഷ്ടികള് ആയ ദേവകളെ പൂജിക്കുകയും ( മുപ്പതു മുക്കോടി ദേവകളും ഒന്നാണ് എന്ന സങ്കല്പം എത്ര നല്ലതാണ്!!) ഇവരുടെ അക്രമങ്ങളും (ഭഗവാന് ആയതു കൊണ്ട് നിഗ്രഹിക്കുക, ശപിക്കുക തുടങ്ങിയവ), ലീലകളും വായിച്ചും, മെഗാ പരമ്പരകളായി കണ്ടും നമ്മള് ഭക്തിയുടെ കൊടുമുടി താണ്ടുന്നു. പക്ഷെ ക്ഷേത്രങ്ങളും ആചാരങ്ങളും അനുഷ്ടാനങ്ങളും ഇന്ന് നമ്മുടെ സംസ്കാരതിന്ടെയും പാരമ്പര്യതിന്ടെയും ഭാഗം ആണ്. ഇവയെ തള്ളി പറയുവാനോ ഇല്ലതാക്കുവാണോ അല്ല മറിച്ച് ഭഗവാന് ശ്രീ വിരാട് വിശ്വകര്മ്മവിനെയും വിശ്വകര്മ്മജരെയും അറിയുവാന് വേണ്ടി മാത്രമാണ് ഇതെഴുതിയത്
